مراحل ارتودنسی شامل چند گام اصلی است که از معاینه و برنامهریزی درمان شروع میشود. ابتدا، دندانپزشک متخصص ارتودنسی وضعیت دندانها و فک را ارزیابی کرده و با استفاده از عکسبرداری، قالبگیری و بررسی دقیق، طرح درمان مناسب را تعیین میکند. سپس در مرحله دوم، براکتها یا دستگاههای ارتودنسی روی دندانها قرار میگیرند تا دندانها را بهتدریج در موقعیت مناسب قرار دهند. در طول درمان، بیمار به صورت دورهای به متخصص مراجعه میکند تا تنظیمات لازم بر روی براکتها انجام شود. در نهایت، بعد از اتمام درمان، دستگاههای ارتودنسی برداشته میشوند و از نگهدارندهها برای تثبیت وضعیت جدید دندانها استفاده میشود.
مراحل ارتودنسی با ارزیابی اولیه شروع میشود. در این مرحله، ارتودنتیست با معاینه دقیق دندانها و فک و بررسی سوابق دندانی و سلامت دهان و دندان، نیاز به ارتودنسی را ارزیابی میکند. عکسبرداری رادیوگرافی (مانند پانورامیک یا سفالومتری) و قالبگیری از دندانها نیز ممکن است انجام شود تا متخصص تصویر کاملی از وضعیت دندانها و ساختار فک بهدست آورد. با استفاده از این اطلاعات، طرح درمان اختصاصی برای بیمار تعیین میشود.
پس از آمادهسازیهای اولیه، مرحله دوم شامل قرار دادن براکتها یا دستگاههای ارتودنسی است. براکتها به دندانها چسبانده شده و با سیمهای مخصوص به یکدیگر متصل میشوند. در برخی موارد، برای اصلاح بهتر، از دستگاههای ارتودنسی متحرک یا پلاکها استفاده میشود. این دستگاهها به مرور زمان فشار ملایمی بر روی دندانها وارد کرده و آنها را به سمت موقعیتهای درست حرکت میدهند.
در طول درمان، بیمار باید به صورت منظم به متخصص ارتودنسی مراجعه کند تا تنظیمات لازم بر روی براکتها و سیمها انجام شود. این تنظیمات بسته به میزان حرکت دندانها و وضعیت فک ممکن است هر چند هفته یکبار صورت گیرد. مدتزمان درمان به پیچیدگی مشکل و نحوه پاسخدهی دندانها به ارتودنسی بستگی دارد و معمولاً بین یک تا دو سال طول میکشد.
بعد از اتمام درمان، براکتها از دندانها جدا میشوند و مرحله پایانی، استفاده از نگهدارندههاست. نگهدارندهها برای تثبیت موقعیت جدید دندانها طراحی شدهاند و مانع از بازگشت دندانها به وضعیت اولیه میشوند. بسته به نوع مشکل دندانی و تشخیص ارتودنتیست، بیمار باید برای چند ماه یا حتی سالها از نگهدارندهها استفاده کند تا نتیجه درمان دائمی شود.
دکتر بسیار حرفه ای و کار بلد